Oznaczenia "RMS" używały statki zakontraktowane przez Pocztę Królewską do przewożenia ładunków pocztowych. Było to oznaczenie prestiżowe, o które rywalizowały linie żeglugowe. Sugerowało, że dana jednostka została uznana za szybką i godną zaufania.

14-letnia Laura Dekker wyruszyła w 2012 roku, aby samotnie opłynąć świat swoim jachtem. 518 dni później przybyła do Simpson Bay w Sint Maarten na swoim 12,4-metrowym dwumasztowym keczu, zwanym Guppy. W wieku 16 lat została najmłodszą osobą na świecie, która samotnie opłynęła świat.

W czasach żaglowców uważano, iż kobiety na statku przynoszą statkowi i załodze nieszczęście. Niektórzy kapitanowie traktowali obecność kobiet na pokładzie jako „diabli balast". Marynarze skrobali zaś ślady stóp kobiecych na pokładzie. Tłumaczy się to tym, że marynarze personifikowali statek z kobietą.

Oczywiście, jest to iluzja optyczna wynikająca ze zjawiska o nazwie inwersji termicznej. Tego typu zjawisko może wywołać kilka różnych optycznych iluzji. W tym wypadku widzimy "lewitujący statek", ale czasem można w ten sposób dostrzec też obiekt, który znajduje się poza linią horyzontu.

Rzeczownik kwarantanna pochodzi z włoskiego quarantina giorni – czterdzieści dni. Określenie wywodzi się wprost z weneckiej polityki, która nakazywała poddawanie odosobnieniu statków przypływających z miejsc dotkniętych zarazą przez okres 40 dni, upewniając się w ten sposób, że na pokładzie nie ma zarażonych osób.

Od XVII wieku termin ten rozszerzano na „każdy okres przymusowej izolacji”.

​Niegdyś gwizdanie na pokładzie statku, szczególnie żaglowego w czasie sztormowej pogody, uchodziło za poważne przewinienie, a gwiżdżącego karano umieszczeniem go na rei, gdzie pozostawał do końca wachty. Wskazane było natomiast gwizdanie, szczególnie na żaglowcach wtedy, gdy wiatru nie było. Wierzono bowiem, iż tym sposobem się go wywoła. Etyka marynarska do dnia dzisiejszego zabrania gwizdania na pokładzie – oczywiście dopuszcza się sygnały wykonywane gwizdkiem służbowym.